In het teken van wind en water
Van vriendschap en vrolijkheid.
Van vrede en vrijheid.
Van natuur en cultuur.
Na veel heen en weer gemail en het uitwisselen van ideeën is het eindelijk zover. Naast onze organisator natuurlijk, Erik, was ook Wieger er maar druk mee. Moet hij juist op het laatste moment besluiten niet mee te gaan….. Zijn rug wilde niet. Steeds merken we later op.. nee we zijn niet compleet. Geluk bij een ongeluk, we kunnen nu wel met één auto.
Om 7.00 vertrekken we vanaf Erik’s huis naar Zandvoort. Na een tussenstop in Harderwijk, om even de laptop van Henk z’n werk op te pikken, komen we op de eindbestemming aan. Het appartementencomplex/hotel is vooral groot, maar de locatie is geweldig en onze kamers super! Zeven hoog, met uitzicht over zee, boulevard en dorp.
Vlug de wandelschoenen aan en op naar de Amsterdamse waterleiding duinen. Het park binnen en daarna een kaartje kopen. In die volgorde!!!!! Gelukkig werden we snel gecontroleerd zodat we, ook gevoelsmatig, niet voor niets een kaartje hadden gekocht. Op zoek naar wild. Langs waterlopen, kanaaltjes, slootjes en over bruggetjes, dammen en mooie wandelpaadjes, komen we eerst bij een prachtig meer met kolonies Aalscholvers. Het ziet er zwart van! “Het lijkt wel een meer op de savanne ergens in Afrika”, verzucht Henk. Prachtig! Maar nu de Damherten nog. We hebben wel een surrogaat exemplaar op de foto kunnen zetten, maar nog geen echte, terwijl er toch enorm veel moeten zitten.
Ondertussen houden we Wieger op de hoogte van ons wel en wee via mail, sms’jes en foto’s en hij op zijn beurt houdt het thuisfront op de hoogte.
Terwijl we schuilen voor een buitje, zien we plotseling de eerste herten. Later zullen nog een aantal ontmoetingen volgen.
Ook op verboden terrein, naar later bleek. Weer controle! Gelukkig weet Erik op een tactische manier de boosheid van de parkwachter in de kiem te smoren. De harde wind trotserend, komen we langs het strand weer aan bij ons huis. Moe maar voldaan!
Nu boodschappen doen bij de Super om de hoek, voor de kookploeg (nu alleen Henk) en hapjes voor de lange avond. Een ontdekking die we deden was om geen eten met een lege maag te kopen! Na een heerlijke Mie-maaltijd met heel veel kip en saté, vliegeren!!!
Dus niet…. Bij de eerste de beste poging, knapten de lijnen als luciferhoutjes, zeg maar. Henk en Herman als wilden achter de vlieger aan, die gelukkig ergens achter bleef haken. De tweede ontdekking van die avond was dat Ferdy een meester is in het ontwarren van knopen. Dan maar even lekker uitwaaien en een rondje Zandvoort maken. Zo kon het eten ook lekker zakken…
’s Avonds onder het genot van hapjes en drankjes pfffffff…… een wedstrijd van het EK kijken. Helaas was Nederland al uitgespeeld. Lekker douchen en tot in de kleine uurtjes eenentwintigen met spelregels naar wens.
De volgende morgen is de ontbijtploeg al vroeg uit de veren om inkopen te doen voor een heerlijk,
stevig, en Engels tintje. Zo staat er o.a. bacon en scrambled eggs op tafel. Nog even het appartement netjes aan kant maken en weer in de auto.
We gaan nu naar de erebegraafplaats Bloemendaal, waar 372 verzetsstrijders begraven liggen, die in de tweede wereldoorlog, op verschillende plaatsen in de duinen, door de bezetter gedood zijn. Daar liggen, Johannes Post, zijn broer Marinus en Hannie Schaft - het meisje met het rode haar, om maar een paar bekende namen te noemen. Indrukwekkend! We vroegen we ons af hoe het zou zijn als we nu in dezelfde situatie verkeerden. Zouden wij er deze offers voor over hebben?
Nu op weg naar Haarlem. We rijden via Aerdenhout. Zo wat een kastelen van huizen en wat een prachtige omgeving! Je hebt totaal niet het idee in de Randstad te zitten en volgens Erik is het er 's avonds zo donker, dat je er prima kunt verdwalen. Vervolgens komen we in de prachtige stad Haarlem. We lopen door leuke winkelstraten en slenteren even rond op de markt. Wat een verschil met de markt bij ons in het dorp! We besluiten neer te strijken op het dakterras van de V&D en bestellen wat te eten en te drinken. Grandioos, wat een uitzicht op de stad en wat kun je er heerlijk zitten. Daarna de St. Bavo bekijken met z'n wereldberoemde Müller orgel. In de kerk wordt ook nog wat aandacht besteed aan Antony Fokker, die met zijn ''Spin'' een rondje boven de kerk vloog.’
Op de terugweg naar de auto, kopen we een kistje met heerlijk sigaren voor pa Zielman in een prachtig antiek sigarenwinkeltje, gerund door twee enthousiaste verkopers.
Via een tussenstop op Schiphol (wat een bedrijf en wat een strak vliegschema) komen we aan in Dalfsen, bij de plaatselijke snackbar, waar Wieger ons al zit op te wachten. Hier sluiten we de Super 2-daagse af met een lekkere vette hap!
Gelopen 22 en 23 juni 2012, verslag Karel.
